Soda kalcynowana - ta substancja, oczywiście,znany wszystkim i prawie każdy zna przynajmniej kilka przykładów tego, gdzie można go zastosować. Oficjalna nazwa substancji to węglan sodu, formuła to Na2CO3. Soda kalcynowana zewnętrznie jest białym proszkiem, może być reprezentowana w postaci granulek tego samego koloru. Jest jeszcze inna nazwa tego związku - sody kalcynowanej, ale nie powinno być żadnych nieporozumień na ten temat w tym sensie, że nie jest to ten sam zwyczaj, który jest nam znany w codziennym życiu, soda. Tak więc nazywany jest również, ponieważ przygotowanie substancji wiąże się z procesem kalcynacji - odwodnieniem wodzianu sodu w wysokiej temperaturze.

Soda gazowana jest jedną z najstarszych znanychsubstancje w historii ludzkości. Wciąż artefakty starożytnego Egiptu zawierają informacje o substancji węglanu sodu, której formuła została oczywiście napisana znacznie później. Papirus, podajemy, że w Egipcie Związek ten wytworzono z jezior, jak również z popiołu otrzymanego z instalacji spopielania zawierają alkaliów. Należy zauważyć, że Egipt pozostał największym producentem i dostawcą sody na rynku światowym do końca XVII wieku, stając się globalną potęgą morską, do Egiptu dołączył Hiszpanię jako wiodącego dostawcy sody. Uprzemysłowienie, rozwój nowych gałęzi przemysłu wymagają coraz większych ilości tego cennego materiału, ale dlatego, że w 1775 roku w Akademii Francuskiej w sprawie inicjatywy znanych encyklopedystami zorganizowany konkurs otwarty dla rozwoju procesu przemysłowego wytwarzania gazowanej sody. Zwycięzca tego „zdarzeń chemicznych” stał się znany francuski farmaceuta i naukowiec eksperymentalny Nicholas LeBlanc, który po raz pierwszy w 1792 roku został wyprodukowany przemysłowo węglan sodu, którego wzór został napisany jako Na2CO3. Praca Leblanc była reakcją na uzyskanie substancji z chlorku sodu z udziałem naturalnych mieszanin kredy i siarczanu sodu. Stopiony reakcji otrzymano, składający się Na2C03 i CAS, z którego woda i ługowano węglanu sodu, związek o wzorze - Na2CO3.

Metoda Leblanc przez długi czas stała się głównymprzemysł. Według niektórych badaczy budowa fabryk sodowych doprowadziła do wzrostu aglomeracji miejskich i koncentracji ludności w miastach. Produkcja sody przyczyniła się również do rozwoju innych obszarów przemysłu chemicznego, na przykład do produkcji kwasu siarkowego i azotowego.

Rozwój produkcji sodowej przyczynił się do rozwoju surowców do wydobycia pirytu siarkowego, chlorku sodu i saletry.

Zaledwie pół wieku później powstała metoda Leblancrywalem jest sposób produkcji sody amoniakalnej. Był to krok naprzód, więc wymagał mniej pracy, ciepła, surowców, a co za tym idzie, był znacznie tańszy.

To ułatwiła obniżka ceny produkcjiPojawienie się tych związków, jak sód, którego wytwarzanie przyczyniły się do zwiększenia jego stosowania jest już w postaci produktu żywnościowego, obecnie znany pod nazwą dodatku do żywności E-500 - sodę.

Właściwości chemiczne kwasu węglowego są następujące. Substancja jest higroskopijna, to znaczy bardzo dobrze wchłania wilgoć, ponieważ na pewno nie raz wszyscy byli przekonani.

Oprócz wody absorbuje dwutlenek węgla,który jest w powietrzu. Należy to wziąć pod uwagę podczas przechowywania substancji. Charakter oddziaływania sody z cieczami zależy głównie od poziomu wilgotności i temperatury.

Gdy związek jest ogrzewany, rozkłada się dodwutlenek węgla i tlenek. Soda reaguje z kwasami, na przykład węglanem sodu, kwasem chlorowodorowym, w wyniku wzajemnego oddziaływania, tworząc dwutlenek węgla.

Węglan sodu jest stosowany w przemyśleprodukcja szkła, lakierów i farb, mydeł i detergentów. Jego właściwości umożliwiają stosowanie tego związku do rafinacji oleju, produkcji papieru, sody kaustycznej i produkcji soli sodowej.

</ p>