Analiza wiersza "Prorok" Lermontowa zaczyna się odczego dowiadujemy się o czasie jego powstania. Został napisany w 1841 roku. Wiersz jest uważany za jeden z najnowszych dzieł geniuszu. Można powiedzieć, że "Prorok" jest pewnym świadectwem poety, jego pożegnania.

analiza wiersza proroka Lermontowa

Wiersz ukazał się dopiero po śmierci autora. Mimo to jest to wizytówka Michaiła Juriewicza.

W swojej twórczości poeta próbował odzwierciedlić całą drogę swojego życia. Wiersz Lermontowa "Prorok" często porównywany jest do analizy podobnego "Proroka" Puszkina.

Rozważmy gatunek akcesoriów ikompozycyjna budowa wiersza. Opiera się na tekście biblijnym i grawituje do gatunku podobnego do legendy. Ważną różnicą od pracy Puszkina jest to, że wybrał on księgę proroka Izajasza, a Lermontow wybrał księgę proroka Jeremiasza.

Kompozycja tych samych wierszy równieżjest przedmiotem porównania. Chodzi o to, że Puszkin ma ruch od niższego do wyższego: po pierwsze, "pustynia jest ponura", a następnie droga do ludzi z nadzieją. W Lermontov, wręcz przeciwnie: pierwszy entuzjazm, miłość i prawda, a następnie uciec z miasta z popiołem na głowie.

analiza wiersza Lermontowa Proroka

Analiza wiersza "Prorok" implikujerozpatrywanie treści ideologicznej i artystycznej dzieła, które kończy się przemówieniem sporządzonym w formie mowy bezpośredniej. Jest to rodzaj wezwania "starzy ludzie" dla młodszego pokolenia, dzieci, które muszą wyrzec się proroka iw żadnym wypadku nie idą za nim.

Porozmawiajmy teraz o podstawowych ideach poematu. Najważniejsze tutaj jest temat poety i poezji. Powinieneś zwrócić uwagę na obraz pustyni. Ma dwie cechy semantyczne:

1) przestrzeń, która przeciwstawia się miastu, ludności ludzi i całemu światu, stworzona przez człowieka;

2) dużą i otwartą przestrzeń, która symbolizuje ogrom.

Nie bez powodu pustynia ugasiła pragnienie proroka. Tutaj dostaje to, czego brakowało w życiu miasta - komunikację. Wśród ludzi i miejskiego zgiełku nikt go nie słuchał, a teraz nawet gwiazdy go słuchały. Samotność poety sprzeciwia się jedności z wszechświatem.

Wymagana jest szczegółowa analiza wiersza "Prorok"uwaga i cechy artystyczne. Szeroko stosowane tutaj jest biblijne słownictwo, a także słowiańszczyzny. Podajmy przykłady takich słów: stworzenie ziemi, oczu, proroka, głowy, przymierza itd. Poeta używa epitetów należących do wysokiego stylu, na przykład: Boże pożywienie, wieczny sąd, czyste uczenie się i inne. Co ciekawe, Michaił Juriewicz używa satyry i ironii. Maluje agresywny tłum, który nie rozpoznaje proroka i prowadzi go. Linia "starsi mówią" z dumnym uśmiechem "powtarza się w obu końcowych czterowierszach.

Z powodu tej stylistycznej heterogeniczności Lermontow dzieli wiersz na strofy. Reprezentuje siedem czterowierszów, z których każdy przekazuje pewien etap rozwoju fabuły.

Jeśli chodzi o rozmiar wersetu, tutaj znajdujemy kombinację tetrametrowego iambicznego i pyrrycznego.

analiza wiersza
Wiersz obfituje w słowa, w których jestwybuchowe spółgłoski, na przykład "posypane popiołem", "na pustyni", "biegł" i tak dalej. Te słowa tworzą atmosferę napięcia. Nacisk na literę "y" zapewnia intonację smutku i tęsknoty, na przykład "na pustyni żyję", "jak ponuro i cienko".

Lermontow podsumowuje całą swoją kreatywność,jego życie. Dotyka tragicznego losu poety-proroka, jego egzystencji w świecie. Michaił Y. - jeden z nielicznych klasyków, którzy położyli podwaliny pod prawidłowe zrozumienie misji poety i całej sztuki.

Analiza wiersza "Prorok" dobiegła końca.

</ p>